Biker ตะลุยดอย

"BIKE!! ไปดอยยย "
IMG_5623

ผมมิวสิคนะครับ…มีโอกาศได้เขียนบรรยายเรื่องราวออกมาเป็นตัวหนังสือครั้งแรกกับสิ่งที่เรียกว่า”ความใฝ่ฝัน” บางคนอาจจะทราบว่าผมเป็นคนคลั่งไคล้ใน BIG-BikE !! มากกกก ถึงกับเรียกได้ว่า “หวงกว่าแฟนผมซะอีก” กว่าจะมีวันนี้ มีเรื่องราวมากมายครับ

หลายๆคนก็คงทราบว่ามันเป็นของอันตรายถึงชีวิต เป็นของที่น่ากลัว เสียงก็ดังหนวกหูน่ารำคาญ แต่จริงๆมันก็มีข้อดีของมันครับ คือความเร็วและความสง่างาม ที่ทำให้หลายๆคนหลงไหล เรียกได้ว่าบางทีคนหน้าแย่ๆขี่ยังหล่อเบยย^^ เสียงอุ่นๆทุ้มๆดังๆ และสิ่งที่ผมชอบที่สุด คือการได้สัมผัสกับเสียงลมที่ผ่านร่างกายเราในความเร็ว 300 km/hr มันเป็นอะไรที่สุดยอดครับ เป็นความดิบที่รถสปอร์ตต่อให้จะแรงแค่ไหนก็ไม่มีความรู้สึกแบบนี้ ทีนี้มาเล่าเรื่องอุปสรรคของผมจนกว่าจะมีวันนี้ได้ดีกว่า ผมอยากได้big-bike ก็เพราะคุณพ่อละครับ ที่ตอนเด็กๆ ขี่ honda boss 600 cc ผมว่ามันเท่มาก แต่ตัวยังกะเปี๊ยก อันนั้นเป็นจุดเริ่มต้นเลยครับ สายตาผมก็จ้องมองมอไซคันใหญ่ๆมาตลอด พอเจอ พอได้ยินเสียง ก็จะตื่นเต้น มองหาๆ และพอเห็นก็จะคิดตลอดว่า พวกนั้นเค้าขับเร็วเท่าไหร่นะเนี้ย BmW เป็นรถที่ถูกกล่าวขานมากที่สุดในหัวผมตอนนั้น แต่มันช่างไกลเหลือเกิน คันละเป็นแสนๆล้านๆ เราคงไม่มีปัญญาแน่นอน แย่จัง ความฝันมันถูกเก็บซ่อนไว้ในใจลึกๆ จนกระทั่ง ปี 1 ที่เรียน ม.เกษตร เราก็ถูกค้านทุกแห่งหนเรื่องการจะซื้อ เราดูมาเป็นเดือนๆ ตามไปฟังเสียงท่อ และสรุปได้ที่ R1 เอาละ เราต้องซื้อแน่ๆ ต้องขี่เเล้ว เท่เเน่นอน ขี่ไปมหาลัย จอดอยู่หน้าตึก มันต้องเท่มากๆ แต่สุดท้าย จบที่ Vespa 64 คันแดงครับ 555555…. ทนแรงค้านไม่ไหว แต่มันก็เป็นรถที่classicและน่าเก็บมากๆรุ่นนึงครับ ตัดกลับมาถึงปัจจุบัน ^^ วันนี้เป็นหนึ่งในความฝันสูงสุด คือ การขี่big-bikeจาก กทม. ขึ้นไปยอดดอยต่างๆ ทั้ง อ่างขาง อินทนนท์ เชียงดาว …. เรื่องเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 จนถึงวันที่ 8 ครับ ไปกับแก๊งเพื่อนๆและที่สำคัญ พ่อผมก็ขี่ไปด้วยครับ ^^ รถที่ผมขี่คือ s1000RR นามว่า”ปิ๊กาจู” เป็นหนึ่งในสาวๆของผมที่เรียกได้ว่ามาแรงและฮิตที่สุดในตอนนี้ สีเหลือง สเป็ครถก็ไม่ได้เเต่งจัดเต็มอะไรมากครับ เปลี่ยนท่อ silp-on ของ AC กันโช่ บังโคลนหน้า-หลัง ก้านเเบรค-ครัช จานแบรคหน้า-หลัง เกียโยง สติกเกอร์ กันสะบัด… พอก่อนๆ เดี่ยวเบื่อ คันนี้แต่งเน้นสวยงามครับ ขับแบบ cool cool หล่อๆ ส่วนคุนพ่อ จัดรถแข่งสนามไปครับ K7 ตัวแสบของผม รื้อชุดไฟ ออกทั้งคัน เปลี่ยนแฟริ่ง อ๊อกตูดใหม่ ท่อ full จากสนามแข่งญี่ปุ่น กันสะบัด ปั้มแบรคบน เบาๆครับ แต่เสียบแสบแก้วหู สมควรโดนด่าที่สุดครับ..555 แต่เท่เหลือร้ายเลยทีเดียว รถทั้ง 2 คันนี้ สามารถขับได้ 270 up ครับ ขี่ไปแวะไป พยายามทำเวลาให้ได้ 6 ชม. ถึงเชียงใหม่ เราก็ขึ้นเหนือไปเรื่อยๆเป็นขบวน ขี่ยืนพื้นกัน 160-180 ถ้าจังหวะทางสวยๆก็ 200 up ครับ ^^ จะมีทั้งโค้งทั้งตรงให้เลือกมากมาย ลองไปสัมผัสกันดูครับ ถึงจะรู้ว่ามันสุดยอดแค่ไหน และมาถึงทางเลี่ยงเมืองลำพูนเข้าเชียงใหม่ จะมี 3 คันตัวแสบที่ขี่เเข่งกันอยู่เรื่อยๆ เราก็ไล่โค้งตามเขากันมาเรื่อยๆ โค้งแล้วโค้งเล่า ก็มีพี่คนนึง โผล่มา คันที่ 4 แต่ที่น่าตกใจ คือพาแฟนซ้อนมาด้วย แต่ไล่ตามเราทัน เป็นคนที่ขี่รถเก่งมากๆๆครับ ก็ไล่กันมา จนมาเจอโค้งนึง พี่คนที่ 4 ก็แซงโค้งใน ตอนนั่นที่ผมขี่คือความเร็ว 180 ในโค้ง ซึ่งขอบอกว่าสำหรับในโค้งก็โค-ตา-ระ แรงละครับ พอเเซงจังหวะออกโค้ง อาจจะเป็นไปได้ที่แฟนเค้าอาจจะตกใจ เลยเสียหลัก รถจากที่แบนๆซ้าย ดีดเด้งกลับไปทางขวา ชนเข้ากับบังเกอร์ กระเด็นกระจายต่อหน้าผมไปคนละทาง ตัวแฟนเค้าลอยข้ามไปฝั่งโนน้ เกือบโดนรถที่ไหลลงมาจากเขาชนเข้าจังๆ

ผมแทบจะกลั้นหายใจเพราะเป็นคนเห็นภาพทั้งหมด เห้ออออ…. ทั้งที่กำลังสนุกสนานมากๆ แต่ทั้ง 2 คนโชคดีมาก ที่ปลอดภัย หักนิดหักหน่อย นี่ละครับ เราเองต้องขี่อย่างไม่ประมาทจริงๆ อะไรก็เกิดขึ้นได้แน่นอนกับความเร็วขนาดนั้น และที่สำคัญ ถ้าไม่ได้ใส่ชุดป้องกันหรืออุปกรณ์ผมว่าแย่แน่ๆ สำคัญมากนะครับผู้ขับขี่ทุกคน พ่อพาไปส่ง รพ. บอกอาการเส็ด ปฐมพยายามกันเต็มที่อย่างกะลูกเสือ แล้วทั้งคู่ก็กัดฟันครับ ขึ้นรถ service ท่องเที่ยวกับเราต่อ^^ เมพจริงๆ จนเราขึ้นมาที่ดอยอ่างขางครับ เราก็ขึ้นมาถึง 16.00 ละครับ มาลานกางเต๊นที่สุดยอดมากๆ กับรถที่สวยสุดยอดเช่นกัน ข้างบนบนดอยเจริญมากครับ มีทุกอย่าง แต่ก็คงความเป็นชาวบ้านไว้ด้วย ดีมากๆครับ 5 องศา!!! ว้าวเยี่ยมเลย เราตั้งแค้มไฟ นอนเต๊นกันสบายเบย ตื่นมารับไอหมอกที่ยืนห่างๆกันมองหน้าเเทบไม่เห็น บรรยากาศเทพมากๆครับ ช่วงเดือนหน้าหนาวของปีนี้ เราเลยเอ้อระเหยกันนาน เลยทำให้เราเลยถึงดอยอินทนนท์ เป็นเวลา 19.00 มืดเลย ผิดแผนครับ-*- เพราะว่าขับกลางคืนอันตรายมากครับบนเขา ระหว่างทางมาดอยอิน ทางตรงดิ่งดีมากๆครับ ผมเห็นทางก็อดไม่ได้ ทั้งที่จ๋อยๆเรื่องพี่เค้าล้มกันอยู่ แต่ก็ขออัดซะหน่อย 270!!! โดยปิ๊กาจูของผม สรุปว่า มีหมาตัวนึงเดินข้ามถนนมา แบบนิ่งๆ คงคิดว่าผมมาช้าๆชิว กูเดินชิวๆก็ได้ สบายๆ ทอดขาชิวๆ -*- หัวใจผมหายว๊าป สมองสั่งการ บีบเเตร์ดีไหม มันจะตกใจย้อนมาไหม สับขาหลอกไหม หรือรีบวิ่งไปข้างหน้า หรือปล่อยมันเดินเเล้วโยกตัวหลบ เอาไงดีวะ!!! ซวยแน่ๆ ในวินาทีนั้น ผมเอาตัวขึ้นใช้ bodyเบรค เชนเกียลง กดเบรคนิดๆ ถ้ากดเบรคหนักๆ ตูดจะปัดและรถแถคว่ำแน่ๆ เราตัดสินใจละ มันไม่น่าย้อนมา ผมเบี่ยงตัวทางซ้าย พยายามโน้มรถให้มาทางซ้ายมากที่สุด รถเลยเอนหลบนิดนึง มันก็เดินชิวๆผ่านไปเรื่อยๆ ในใจสวดมนต์ อย่ากลับมาๆๆๆนะโว้ย ไม่บีบเเตร์อะไรทั้งสิ้น ชลอความเร็วเท่าที่เป็นไปได้ โน้มตัวซ้ายสุดๆ และผ่านไปได้แบบ…น่าจะเฉี่ยวเข้าที่หาง จริงๆนะครับ มือสั่นไปหมด รอดตัวไป ถ้ามันตกใจนิดนึงและวิ่งกลับก็….. นี่ละครับ ถือว่าผมโชคดีมาก เราก็ขึ้นดอยไปเจอความหนาว 4 องศา นอนเต๊นด้วยครับ มีรูปมาฝากแน่นอนครับ ^^ ไปที่ดอยโชย่า มีหมูกระทะอะไรปลิ่มเปรมแน่นอนครับ แถมยังมีบาร์เบีย โหดมากๆ ใครอยากไปชิวแบบนั่งบาร์เบียชาวเขา ที่นี่เทพครับ ^^

เราอิ่มกับบรรยาการหลังเจอเรื่องราวหวาดเสียวเยอะเหลือเกิน 555…. ทั้งเเค้มปิ้ง เล่นกีตาร์ ครื้นเครงมากๆครับ สมกับที่เป็นความฝันเรา ตื่นมาก็เจอความมัน ก่อนนอนยังเจออากาศหนาวและกิจกรรมชิวๆ ตื่นมาเจอแม่คนิ้ง นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เคยเห็นเลยครับ ทำให้รู้ว่าคำว่า แม่คนิ้ง แปลว่า “เกือบจะหิมะละ” 555 ติดตามชมตอนต่อไปครับ^^
                  ทุกอย่างที่เขียนเป็นเรื่องจริงนะครับ อย่างโค้ง 180 จะสามารถเข้าได้ในโค้งกว้างๆยาวๆ ไม่ใช่ทุกครับหลอกครับ ถ้าหักศอกๆก็เหลือ 50-60 เองละครับ เราเปิดคันเร่งอัดได้ในโค้ง และก็เป็นเรื่องที่อันตราย ที่เขียนมาไม่ได้สนับสนุนให้คนขี่เร็วนะครับ สนับสนุนให้ขี่ความเร้วพอดีและปลอดภัย และต้องสนุกด้วย ผมยังเด็กอาจจะบ้าพลังไปหน่อยครับ แต่มิได้ตั้งใจให้ทุกคนขับขี่เร็วครับ และที่เรียดว่าความฝัน คือ การขี่ขึ้นดอยครับ ไม่ใช่ขี่เร็วๆ อย่าเข้าใจผิดนะครับ
 
IMG_5623

IMG_5624

IMG_5625
IMG_5626
IMG_5627
IMG_5634
IMG_5633

IMG_5632
IMG_5631
IMG_5630
IMG_5628
IMG_5635
IMG_5636
IMG_5637
IMG_5638
IMG_5639
IMG_5640
IMG_5641

แสดงความคิดเห็นกันเต็มที่!!

comments